Wierzący są odpowiedzialni za przekazywanie Słowa Bożego
„To, że Papież po raz pierwszy ustanowi te posługi, jest znakiem dla Kościoła. Słowo Boże jest ziarnem, które trzeba nieść w świat. To cel ustanowienia Niedzieli Słowa Bożego. Trzeba szerzyć konieczność zgłębiania Pisma Świętego, przez uczynienie wierzących odpowiedzialnymi za proces żywego przekazywania Słowa Bożego. Jesteśmy odpowiedzialni za to, na ile zdołamy uświadomić ludziom, że Słowo Boże dotyka naszego życia, na ile zdołamy włożyć Pismo Święte w ręce naszej młodzieży i rodzin.
Towarzyszy temu również refleksja, jaką Kościół uprawiał i nam przekazywał. Nie znając Pisma, nie znamy Chrystusa. Głoszenie Słowa Bożego, pogłębianie go, formacja wierzących przez Słowo, jest w tym momencie historii nagląca bardziej niż kiedykolwiek. Także to, że Słowo Boże jest spisane, ale też przekazywane, rozważane, że się nim modlimy.“
Ojciec Święty pragnął, aby ten dzień był poświęcony celebracji, refleksji oraz rozszerzaniu Słowa. Dokument podpisany dwa dni temu przez kard. Roberta Saraha ma przyczynić się do obudzenia świadomości znaczenia Pisma Świętego w życiu wierzących, a szczególnie w liturgii, która włącza w żywy i stały dialog z Bogiem.
Zwraca on uwagę, że Niedziela Słowa Bożego jest dobrą okazją do lektury niektórych ważnych dokumentów Kościoła. Nota Kongregacji wskazuje na obrzędy, które są szczególnie dostosowane do tego dnia. Chodzi o procesję z wnoszeniem księgi Ewangeliarza, a przynajmniej jego złożenie na ołtarzu. Mowa jest także o tym, że teksty biblijne umieszczone przez Kościół w Lekcjonarzu nie powinny być zastępowane i opuszczane oraz że należy stosować zatwierdzone wersje Biblii. Zaleca się także śpiew psalmu responsoryjnego. Biskupi, prezbiterzy i diakoni są zaproszeni, aby podczas homilii tłumaczyć oraz objaśniać znaczenie tekstów Pisma Świętego i czynić je dostępnymi dla swojej wspólnoty, sprawując tę posługę ze szczególnym oddaniem.
Wskazuje się również na potrzebę odpowiedniego przygotowania osób, które proklamują Słowo Boże: kapłanów, diakonów oraz lektorów. Mowa jest o przygotowaniu wewnętrznym i zewnętrznym, o zażyłości z czytanym tekstem oraz o potrzebnej praktyce w sposobie jego przekazywania. Dokument zwraca uwagę na znaczenie ciszy podczas celebracji liturgicznej jako czasu na wewnętrzne przyswojenie sobie Słowa Bożego. Z miejsca przeznaczonego na proklamację czytań liturgicznych można wygłaszać homilię oraz intencje modlitwy wiernych, ale mniej właściwe jest czytanie komentarzy, ogłoszeń oraz prowadzenie śpiewu.
Należy także dbać o zachowanie i dobre użycie ksiąg, które zawierają fragmenty Pisma Świętego. Nie powinno się zamiast nich używać kartek, fotokopii lub notatek z tekstami. Warto także w okolicach Niedzieli Słowa Bożego zorganizować spotkania formacyjne, aby zobrazować bardziej szczegółowo kryteria używania w liturgii różnych ksiąg biblijnych w ciągu roku i w poszczególnych okresach, strukturę cyklów niedzielnych i powszednich w zakresie czytań mszalnych.
